Bai Xep Quy Nhon: pahinga sa katimugang nayong-dagat

Mula sa napagkasunduang babaan, sundan ang malinaw na pampublikong daan sa beach. Kasiyahan ang paglipat mula sa pader at pinto tungo sa malawak na langit at tunog ng tubig. Huwag ipalagay na pampublikong shortcut ang hotel o resort. Gamitin ang aktuwal na bukas na pasukan at huminto muna sa unang tanaw upang makilala ang buhay na nayon mula sa malawak na resort image.

Pansinin ang buhangin, tubig at gamit sa pangingisda sa halip na humanap ng walang bakas ng tao. Kabuhayan ang bangka at kagamitan, hindi props na ililipat. Pinapatalas o pinapalambot ng liwanag ang tanawin; maaari ring maganda kapag maulap. Mula sa angkop na bukas na lugar, lumingon sa nayon upang makita ang lapit ng pang-araw-araw na buhay sa tubig.

Pumili ng bukas at tumatanggap na kainan, itanong ang mayroon at umorder nang sapat. Simpleng isda o pusit, kanin at gulay ay mag-iiwan ng oras sa tanawin. Linawin ang dami at kuwenta bago lutuin. Umupo nang sapat upang marinig muli ang pampang sa pagitan ng usapan. Sa pribadong property, gamitin lamang ang kasamang pasilidad o tahasang iniaalok sa kumakain.

Maaaring sapat ang lakad, tanghalian at huling tanaw bago bumalik sa Quy Nhon. Kumpirmahin ang sunduan at oras bago magpahinga, lalo kung hindi tutuloy rito. Hiwalay na pasiya ang paglangoy o bangka ayon sa kondisyon at kumpirmadong provider, hindi dahil lamang beach ang pangalan. Magdala ng tubig, iuwi ang basura, magpaalam sa portrait at hinaan ang boses sa bahay upang magpatuloy ang ordinaryong buhay.