ទាអាំងប្រាំពីររសជាតិ៖ អាហារចែកគ្នានៅកាវបាំង

កំណត់ត្រាមូលដ្ឋានពណ៌នាការដាក់គ្រឿងក្នុងពោះទា និងរៀបចំស្បែកឱ្យឡើងពណ៌ពេលអាំង។ នេះជាឧទាហរណ៍ជំនាញ មិនមែនច្បាប់សម្រាប់គ្រប់ផ្ទះបាយទេ។ សួរក្លិនសំខាន់នៃទាថ្ងៃនេះ និងថាទឹកជ្រលក់ធ្វើពីទឹកទាអាំងឬទេ។ ស្បែកងងឹតឬរលោងតែឯងមិនបញ្ជាក់គ្រឿង វិធីចម្អិន ឬគុណភាពសាច់ទេ។

សួរថាលក់តាមចាន កន្លះក្បាល មួយក្បាល ឬទម្ងន់ និងតម្លៃរួមអ្វីខ្លះ។ ទាចិញ្ច្រាំមានឆ្អឹង ដូច្នេះប្រាប់ចំនួនអ្នកញ៉ាំ ជំនួសការរាប់ដុំ។ បាយ មី បន្លែ និងជ្រក់ជួយឱ្យទាដ៏មានជាតិខ្លាញ់ក្លាយជាផ្នែកនៃអាហារចែកគ្នាចម្រុះ។ កុម្ម៉ង់បន្តិចម្តង បើចង់ភ្លក់ម្ហូបមូលដ្ឋានធំផ្សេងទៀត។

ប្រាប់អាឡែស៊ីឬការកំណត់អាហារមុនរៀបចាន។ បើសំខាន់ សួរគ្រឿងពីត្រី សណ្តែកសៀង ទឹកឃ្មុំ ស្រា និងទឹកជ្រលក់ កុំសន្មតថាមានឬគ្មាន។ សុំម្ទេសដាច់ប្រសិនបើអាច។ សម្រាប់អ្នកមិនញ៉ាំទាឬផលិតផលសត្វ ជ្រើសម្ហូបផ្សេងហើយសួរទាំងទឹកស៊ុបនិងខ្លាញ់ចម្អិន។

ជ្រើសម្ហូបទើបបម្រើ និងប្រយ័ត្នឆ្អឹងតូចពេលចែកទា។ សួររបៀបខ្ចប់និងរក្សាអាហារសល់តាមដំណើរបន្ទាប់ ជាពិសេសជិះឡានយូរ។ កុំគិតថាទាឆ្អិនខ្ចប់ជាកាដូដែលអាចទុកក្តៅរហូត។ ញ៉ាំមួយចានសមល្មមល្អជាងយកច្រើនដោយគ្មានកន្លែងរក្សាសមរម្យ។