ផ្នូរឈ្មួញជប៉ុននៅហូយអាន៖ ភស្តុតាង ការចងចាំ និងការគោរព

ការស្រាវជ្រាវបេតិកភណ្ឌកំណត់ផ្នូរនៅសល់ទាក់ទងនឹង Tani Yajirobei, Banjiro Suminobu និង Koubunken Gusokukun។ ការសិក្សាអំពី Tani រៀបរាប់គំនរផ្នូររាងកែបសេះ សិលាចារឹកថ្មភក់ និងកាលបរិច្ឆេទដែលកំណត់ថាឆ្នាំ១៦៤៧។ ស្នាមវត្ថុទាំងនេះដាក់មនុស្សម្នាក់ក្នុងវត្តមានឈ្មួញជប៉ុននៅហូយអានសតវត្សទី១៧។

ការសិក្សាដូចគ្នាបែងចែកសិលាចារឹកពីរឿង Tani ត្រឡប់មកហូយអានដើម្បីអ្នកជាទីស្រឡាញ់។ គួរចាត់ជារឿងបន្តតំណាល មិនមែនជីវប្រវត្តិដែលបញ្ជាក់ពេញលេញទេ។ រឿងរំជួលចិត្តអាចបន្ថែមការចងចាំ តែមិនជំនួសអ្វីដែលថ្មនិងការស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ឡើយ។

ការសិក្សា Gusokukun ទុកកាលបរិច្ឆេទផ្នូរក្នុងសតវត្សទី១៧នៅចន្លោះលទ្ធភាពប្រតិទិនពីរ។ ឯកសារក៏ថាភស្តុតាងមិនគ្រប់ដើម្បីបញ្ជាក់ការអះអាងថាគាត់ធ្លាប់គ្រប់គ្រងតំបន់ជប៉ុន។ កុំប្រែក្លាយតំណែងឬឆ្នាំមិនប្រាកដទៅជាចំណងជើងរូបដែលនិយាយច្បាស់លាស់។

បែងចែកថ្មចាស់ គំនរផ្នូរ និងកំណត់ត្រារំលឹកឬជួសជុលក្រោយមក។ ឯកសារ Gusokukun កត់ការជួសជុលមានសហគមន៍ជប៉ុនឆ្នាំ១៩២៨ និងការអភិរក្សឆ្នាំ២០០០។ ការថែរក្សាក្រោយមកជាផ្នែកប្រវត្តិ ទោះផ្នែកមួយជួសជុលក៏មិនមានន័យថាទីតាំងទាំងមូលជាវិមានបង្កើតថ្មីឡើយ។

សួរការិយាល័យព័ត៌មានបេតិកភណ្ឌឬមគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានដែលចេះច្បាស់ឱ្យកំណត់ផ្នូរនិងផ្លូវចូលបច្ចុប្បន្ន។ ឈ្មោះភូមិចាស់មិនមែនការណែនាំផ្លូវថ្ងៃនេះទេ។ សួរថាផ្លូវឆ្លងស្រែឬដីឯកជន ហើយសុំការអនុញ្ញាតពេលចាំបាច់។ អត្ថបទមិនបញ្ជាក់សិទ្ធិសាធារណៈចូលគ្រប់ដីទេ។

កុំឡើងជាន់ផ្នូរ ប៉ះគ្រឿងសក្ការៈឬសិលាចារឹក និងកុំថតរំខានអ្នកស្រុកឬពិធី។ ការទៅមួយកន្លែងដោយស្តាប់ពន្យល់អាចមានតម្លៃជាងប្រញាប់ទៅទាំងបី។ ម៉ោង ថ្លៃ និងផ្លូវភ្ជាប់ទាំងមូលមិនទាន់បញ្ជាក់នៅទីនេះ។ ចំណាប់អារម្មណ៍ស្រាវជ្រាវមិនស្មើសិទ្ធិចូលឡើយ។