ស្ពានត្រឿងទៀន៖ មើលហ្វេពីច្រាំងទាំងពីរ

ពីច្រាំង រកមើលចន្លោះស្ពានដែកកោងប្រាំមួយជាប់គ្នា។ ការធ្វើឡើងវិញនេះមើលងាយពីច្រាំងជាងក្នុងសំណង់ ដែលទិដ្ឋភាពបែកជាធ្នឹម បង្កាន់ដៃ និងចរាចរណ៍ជិតៗ។ ប្តូរទីតាំងតាមមាត់ទឹក ហើយមើលចន្លោះស្ពានត្រួតគ្នាឬបែកពីគ្នាជាមួយច្រាំងទល់មុខ។ ដាក់ផ្ទៃទឹកនិងច្រាំងខ្លះក្នុងរូបដើម្បីបង្ហាញបរិបទ។ នេះជាស្ពានឆ្លងទន្លេក្នុងក្រុង ដូច្នេះចលនាទីក្រុងជុំវិញក៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ មិនត្រឹមរូបស្ថាបត្យកម្មដាច់ឯង។

ស្ពានដែកមានដើមកំណើតនៅចុងសតវត្សទី១៩ ក្នុងរជ្ជកាលអធិរាជថាញ់ថាយ។ វាធ្លាប់មានឈ្មោះថាញ់ថាយ ក្លេម៉ង់សូ និងង្វៀនហ្វាង។ ឈ្មោះត្រឿងទៀនដែលគេស្គាល់ទាក់ទងនឹងរោងចក្របោះកាក់រាជវាំងជិតកន្លែងឆ្លង។ ខ្យល់ព្យុះ សង្គ្រាម និងការជួសជុលក៏បានកែទម្រង់វា ដូច្នេះគួរយល់ថាជាសំណង់ថែរក្សានិងផ្លាស់ប្តូរ មិនមែនដដែលតាំងពីសង់។ ដឹងប្រវត្តិនេះ ខ្សែកោងមានន័យថាជាសញ្ញាទីក្រុងដែលបន្តតាមជំនាន់ ទោះបានជួសជុលនិងប្តូរឈ្មោះ។

ដំណើរខ្លីអាចនៅមួយច្រាំងមើលរាងស្ពាន; ដើរយូរអាចប្រៀបមុំទាំងពីរ តាមផ្លូវថ្មើរជើងដែលណែនាំបច្ចុប្បន្ន។ ខាងត្រាន់ហ៊ឹងដាវអាចបន្ថែមផ្សារដុងបាដោយឡែក ខាងឡេឡយផ្តល់បរិយាកាសមាត់ទន្លេផ្សេង។ កំណត់កន្លែងបញ្ចប់មុនដាក់បញ្ចូលទាំងពីរ។ បើក្រុមចង់ដើរតិច បែងចែកការមើលពីច្រាំងនិងការឆ្លងទាំងមូលជាជម្រើសពីរ។ ពេលយប់ ពិនិត្យភ្លើងក្នុងតំបន់ មិនគិតថាមានកម្មវិធីធានា។ ការដ្ឋានឬការណែនាំអាចប្តូរផ្លូវដើរ ប៉ុន្តែទិដ្ឋភាពពីច្រាំងអាចជាគោលបំណងសំខាន់។