វប្បធម៌ M’nong ជុំវិញបឹង Lắk៖ ស្តាប់ហួសរូបផ្ទះ

ឯកសារខេត្តកំណត់ Jun និង M’liêng ជាសហគមន៍ M’nong ជុំវិញបឹង។ M’nong និង Ê Đê មិនអាចប្តូរឈ្មោះគ្នាសម្រាប់វប្បធម៌តែមួយនៃខ្ពង់រាបទេ។ គ្រួសារមួយក៏មិនតំណាងគ្រប់ក្រុម។ សួរម្ចាស់ណែនាំភូមិខ្លួនដូចម្តេច និងចង់ចែករំលែកអ្វី។ ឈ្មោះអាចសរសេរឡាតាំងខុសៗគ្នា ស្តាប់ការណែនាំផ្ទាល់មានប្រយោជន៍ជាងទាមទារថាគេហទំព័រត្រូវតែត្រឹមត្រូវ។ រក្សាភាពខុសនេះពេលសរសេរចំណងជើងរូបឬប្រាប់អ្នកផ្សេង។

ទូក ផ្លូវទៅទឹក និងស្រែក្រោយផ្ទះភ្ជាប់មនុស្សនឹងបរិស្ថាន។ ចាប់ផ្តើមពីទំនាក់ទំនង មិនមែនប្រមូលនិមិត្តសញ្ញាដាច់ៗ។ សួរការងារប្តូរតាមទឹកឬមេឃយ៉ាងណា និងហេតុអ្វីដាក់វត្ថុនៅទីនោះ។ ចម្លើយអាចជាកិច្ចការធម្មតា មិនមែនទំនៀមបុរាណអស្ចារ្យ តែនៅតែមានតម្លៃ។ ទេសចរណ៍ជាតិពណ៌នាបឹងជាជីវភាពផង។ កុំសន្មតថាគ្រប់គ្នាធ្វើទេសចរណ៍ ឬបញ្ឈប់ការងារដោយសាររូបស្អាត។

ឯកសារវប្បធម៌ខេត្តនិយាយពីផ្ទះសសរ គង ស្គរ និងពាង។ វាជាគំនិតសួរ មិនមែនបញ្ជីដែលគ្រប់ផ្ទះត្រូវតាំង។ វត្ថុមួយអាចមានរឿងគ្រួសារខុសពីស្លាកសារមន្ទីរ។ សួរអ្នកណាប្រើ ពេលណា និងអាចនិយាយបានទេ។ ឃើញឧបករណ៍តន្ត្រីមិនអនុញ្ញាតឱ្យលេង ហើយវត្ថុពិធីមិនផ្តល់សិទ្ធិទាមទារពិធី។ ការពន្យល់ល្អមួយមានន័យជាងបន្ទប់ពេញវត្ថុគ្មានពេលពន្យល់។

ម្ចាស់អាចប្រាប់រឿងព្រេងបឹងដែលបន្ថែមអត្ថន័យដល់ទេសភាព។ ទទួលជារឿង មិនជាការពន្យល់ភូគព្ភសាស្ត្រ ឬស្គ្រីបដែលគ្រប់គ្នាត្រូវសូត្រ។ រូបតន្ត្រីពេលបុណ្យមិនធានាការសម្តែងរាល់យប់។ បើមានកម្មវិធីរៀបចំ សួរអ្នកចូលរួម របៀប និងថ្លៃអ្នកលេង។ ទុកពិធីសាសនានិងគ្រួសារឱ្យអ្នកពាក់ព័ន្ធ លុះត្រាតែអញ្ជើញច្បាស់។ វប្បធម៌មានន័យទោះមិនគ្រប់យ៉ាងអាចបញ្ជាទិញក៏ដោយ។

បាយរួមឱ្យសំណួរក្លាយជាសន្ទនា។ ព្រមព្រៀងកិច្ចការជាមុន រួចទុកកន្លែងសម្រាប់អ្វីដែលម្ចាស់ចង់សួរអ្នក។ ចាំឈ្មោះ ស្តាប់ម្ហូប កុំវាយតម្លៃគ្រួសារតាមរូបប្រពៃណីសម្រាប់ភ្ញៀវ។ សម្លៀកបំពាក់ថ្មី ទូរស័ព្ទ ឬផ្ទះបាយថ្មីមិនលុបអត្តសញ្ញាណ។ សុំថតមុខ គោរពការបដិសេធ និងបង់អ្នកដែលធ្វើការ។ យកអនុស្សាវរីយ៍មនុស្សឬរឿងជាក់លាក់ ហើយទទួលថាដំណើរខ្លីជាបង្អួច មិនមែនសិទ្ធិកាន់កាប់វប្បធម៌អ្នកដទៃ។